Pakiet II

Makroelementy, mikroelementy, zapasowe formy P i K

Zakres badania:

  • pH gleby w H2O (odczyn gleby),
  • Azot mineralny(N-NO3, N-NH4),
  • Makroelementy (fosfor, potas, wapń, magnez, siarka, sód),
  • Mikroelementy (bor, miedź, żelazo, mangan, cynk),
  • Zapasowe, potencjalnie dostępne formy fosforu i potasu: autorska metoda Agro Smart Lab, która umożliwia określenie puli zapasowych, potencjalnie dostępnych form mineralnych tych pierwiastków. Dzięki zastosowaniu specjalnych mikroorganizmów, mogą być one udostępnione roślinom.

Cena: 159 zł brutto

Wiedza na temat zawartości pierwiastków dostępnych dla roślin w glebie jest kluczem do uzyskania zadowalających plonów zarówno pod względem jakościowym i ilościowym. Odpowiednie zawartości składników odżywczych są niezbędne do prawidłowego rozwoju roślin. Zarówno ich niedobór jak i nadmiar może wpłynąć negatywnie na uprawiane rośliny. Uregulowany odczyn gleby wpływa na zdolność roślin do pobierania pierwiastków z gleby, a więc zwiększa efektywność stosowanych nawozów i przyczynia się do podniesienia jakości gleby.

Korzyści z badania zawartości mikroelementów: Ich niedobór może powodować wiele negatywnych skutków – zaburza wzrost i rozwój rośliny, prowadzi do pojawiania się chorób fizjologicznych. Mikroelementy wpływają m.in. na prawidłowe pobieranie makroelementów z gleb, wygląd, kondycję i zdrowotność roślin. Określenie ich zawartości w glebie pozwoli stwierdzić czy zasobność mikroelementów jest wystarczająca, aby zapewnić roślinie odpowiednie warunki do rozwoju.

Korzyści z badania zapasowych, potencjalnie dostępnych form fosforu i potasu:  Nadwyżki potasu, a w szczególności fosforu, których roślina nie pobrała w raz z plonem mogą odkładać się latami w mineralnych formach zapasowych, które niestety nie są dostępne dla roślin. Dzięki informacji o zawartości tych form w glebie można wykorzystać specjalne mikroorganizmy do uwolnienia fosforu i potasu dla roślin i dzięki temu ograniczyć nawożenie tymi składnikami.

W przypadku fosforu mowa tu o średnio i trudno rozpuszczalnych fosforanach, które tworzą się w naturalnym procesie uwsteczniania jonów fosforanowych. Proces ten powoduje obniżenie dostępnej ilości fosforu i odłożenie go w mineralnych zapasach, które przy udziale odpowiednich szczepów bakterii rozpuszczających fosforany (tzw. PSB) mogą zostać udostępnione roślinie.

W przypadku potasu mowa tu głównie o bakteriach posiadających zdolność do rozpuszczania minerałów z grupy krzemianów i glinokrzemianów posiadających w swoim składnie potas (np. ortoklaz, biotyt, muskowit) lub zawierających potas uwięziony w przestrzeniach międzywarstwowych niektórych minerałów takich jak illit. Minerały te są nośnikami potasu, który może być wykorzystany przez rośliny w bardzo niewielkim stopniu.

Próbek nie należy pobierać:

  • na obrzeżach pola do 5m
  • w miejscach po stogach i kopcach
  • w rowach, bruzdach, kretowiskach i żwirowiskach
  • w zagłębieniach i ostrych wzniesieniach terenu (w razie potrzeby z tych miejsc pobrać dodatkowe próby)
  • bezpośrednio po zastosowaniu nawozów mineralnych (do 3 tyg. od zastosowania)
  • po nawożeniu organicznym
  • oraz w okresach nadmiernej suszy lub obfitych opadów